|
به نام خدای بهار بر آمد صبح و بوی نوروز بکام دوستان و بخت پیروز مبارک بادت این سال و همه سال همایون بادت این روز و همه روز نوروز باستانی بر تمام ایرانیان تبریک و تهنیت باد همچنین این عیدو به تمام دوستان وبلاگ نویس گیلانی خودم: شبنم عزیز - دختر و پسر گیلانی گل - علی یوسفی عزیز - محمد آقای عزیز(مسیـــــــــحا) - بابـــــــــک نجفی گل -آقا عرشان عزیز -فرزانه گل - crazy violinistگل - مونمونی نازنین - سامان عزیز - پسر عمو باربد عزیز - علی عزیز(املش) - سینای عزیز( دلبستگی) - بنیامین گل(پسر جهنمی) - داداش حسین آراد عزیز - صبا گل - شهر من رشت گل - امیر آقای گل (صفحه دوست داشتنی) - ناوران عزیز(گیل ماز) - آبی گل -امیر جاودان خوشکلام گل - ARF گل(غروب ) - مجتبی گل ( تازه های ادبی) - یاور عزیز (ِسندبادنامه) و ... تبریک میگم و سالی خوب و سرشار از موفقیت و شادی برای همشون آرزو دارم . اگه دوستانی هم اسمشون یادم رفت به بزرگی خودتون ببخشید. تا بعد تعطیلات خدانگهدار + نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386 توسط سروناز |
به نام خدا درگذشت نا بهنگام هنرمند جوان طاها نخاولی به خانواده نخاولی و مردم ایران تسلیت عرض میکنم یادش گرامی روحش شاد + نوشته شده در شنبه یازدهم اسفند 1386 توسط سروناز |
به نام خدا اما كسي كه پشت در نبود؟!!! خواست در رو ببنده يكهو صداي آشنايي به گوشش رسيد سلام دختر عمو ،ديگه حالي از ما نمي پرسي؟! فراموشم كردي؟! مگه من جز دوست داشتن تو كاري كردم كه حتي سراغي ازم نمي گيري؟! بهش خيره شد، با همون مهربوني و عشقي كه تو چشاش بي داد مي كرد گناهم چيه كه نمي تونم هيچوقت فراموشت كنم؟ س... سلام/خوبي كي اومدي اينجا؟ بي خبر؟ شكه شدم راستش؟ ... يه هفته اي ميشه منتظرم تا بياي اما نيومدي !مثه هميشه واسه همين طاقت نياوردم خودم اومدم ميايي با هم قدم بزنيم مي خوام خونمو بهت نشون بدم تا ديگه بهونه نداشته باشي همين نزديكياست ، بيا هوا خيلي سرد بود نم نم بارون ميومد نزديكاي صبح بود بدون هيچ سوالي دنبالش راه افتاد لباسش از سفيدي چشمارو ميزد مثه هميشه آروم و مهربون بود با همون لبخند قشنگ خب ديگه رسيديم همينجاست بالا سر يه قبر واستاد روش يه پارچه سياه انداخته بودن يه قاب عكس كه روشو گل ها پوشونده بودن نظرشو جلب كرد خم شد گل ها رو كنار زد خيره شد به قاب با نگاه متعجب و نگرانش برگشت تا چيزي بگه اما كسي نبود اطرافشو نگاه كرد هيچ كس نبود تنها توي گورستان ،يه قاب عكس باورش نمي شد چنان فرياد زد كه... خانومم پاشو ،پاشو خواب ديدي؟! چرا داري گريه مي كني؟! چشاشو باز كرد،باورش نمي شد همه ي اينا خواب بوده ،انگار همه چيزو تو واقعيت ديده بود، اونقدر نگران و پريشان بود كه تا صبح طاقت نياورد ، خودشو رسوند به گورستاني كه تو خواب ديده بود،همه چي مثه تو خواب بود پاهاش توان رفتن نداشتن اونارو روي زمين ميكشيد ،هوا گرگ و ميش بود رسيد به همون قبري كه تو خواب ديده بود همه چي مثه تو خواب بود،مي ترسيد گل هاي روي قاب رو كنار بزنه ،دستاش مي لرزيد،چشماشو بست ،گل هارو آروم كنار زد،آرزو ميكرد اون نباشه اما... براي هميشه رفته بود + نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 توسط سروناز |
به نام خدا 10 بهمن بهترين روز زندگيم روزي كه خدا منو به بهترين مامان و بابا داد روز تولدم قشنگترين روز زندگيم هستش چون وقتي يه سال جديد رو شروع مي كنم يعني خدا هنوزم بهم اميدواره روزيه كه منو به خودش نزديكتر مي كنه (بهترين لحظه شم موقعه اي هست كه كادو بهم ميدن) ************ + نوشته شده در شنبه سیزدهم بهمن 1386 توسط سروناز |
به نام خدا سروناز و زمستان تعطيلي دانشگاه ، سردي دي نشانه ها!!! راهي كه هر بار طولاني تر ميشه! و خواب هاي من... + نوشته شده در پنجشنبه بیستم دی 1386 توسط سروناز |
|
